สมุดจดแมว

พลุ

เมื่อคืนนนท์เห็นพลุครั้งแรก บอกว่าใหญ่

ประโยค

ต้นแบบหนังสือเล่มใหม่

ประโยค

 

หน่วยความจำ

วันก่อนตัดใจทิ้งความทรงจำไปหลายอย่าง
โดยปรกติเราจะเป็นคนชอบเก็บสิ่งของทุกอย่าง
เศษกระดาษที่มีลายมือหรือรูปวาด ที่ทำให้นึกถึงช่วงเวลานั้น
รวมถึงพวกนิตยสารเก่าๆ ที่แทบจะไม่ได้อ่านอีกเลย
เก็บไว้จนเต็มห้องไปหมด

นึกถึงชื่ออัลบั้มของ Sir Paul McCartney ที่ออกในปี 2007
Memory Almost Full” หน่วยความจำกำลังจะเต็ม
เรารู้สึกคล้ายๆอย่างนั้น

 

บางสัปดาห์ นานนับเดือน

ในเครื่องหมายคำพูด

2

ในเครื่องหมายคำพูด ไม่มีคำพูด
มีเพียงท่วงทำนองของวงดนตรีบรรเลง
เรานั่งฟังอยู่ที่ริมทางช้างเผือก มองดูดวงอาทิตย์กำลังกลายเป็นดาวยักษ์แดง

 

ในเครื่องหมายคำพูด

1

ในเครื่องหมายคำพูด ไม่มีคำพูด
มีเพียงเกาะแก่ง คลื่นลม ทะเลสีฟ้าเข้ม
และความเงียบที่เขียนเป็นตัวอักษรไม่ได้

 

 

กลับบ้าน

กลับบ้านแล้ว กลับถึงบ้านแล้ว
เปิดประตู ถอดรองเท้า วางสัมภาระ
กลางดึกเงียบสงัด

กลับบ้านแล้ว กลับถึงบ้านแล้ว
ไม่มีใครออกมารับ
เธอกับลูกคงนอนหลับ

ฉันรู้ว่าฉันจากบ้านไปนาน
ฉันรู้ว่าฉันจากบ้านไปไกล
บ้านกลายเป็นกล่องสี่เหลี่ยมสีขาวซีดตั้งอยู่กลางป่า

ฉันนึกถึงจิ้งจอกแปลงร่าง
ฉันนึกถึงแมงมุมสร้างภาพลวงตา
แต่นี่เป็นบ้านจริงๆ ฉันรู้สึกจริงๆ
รู้สึกถึงความเงียบเหงา รู้สึกถึงความว่างเปล่า
ฉันรีบเดินตรงไปที่ห้องนอน
เย็นยะเยือกและมืดสนิท
ฉันสัมผัสร่างของเธอและลูก หอมเบาๆที่แก้มของเขาทั้งสอง
ไม่ทันไร เหมือนไม้เก่าที่เราจับแรงเกินไป
ร่างของทั้งสองก็ผุกร่อน แตกสลายในมือของฉัน
เช่นเดียวกับห้องและข้าวของเครื่องใช้ ค่อยๆผุกร่อนแตกสลาย
ฉันรู้สึกเหมือนลอยอยู่กลางการดับสูญของหมู่ดาวฤกษ์และดาวเคราะห์ในจักรวาล

ฉันถามตัวเองอีกครั้งว่าอยากให้สิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้านั้น
เป็นความจริงหรือภาพลวงตา ฉันนอนร้องไห้อยู่ตรงนั้น นอนอยู่ตรงโขดหินตรงนั้น
โขดหินกลางป่าเงียบสงัดตรงนั้นจนสว่าง

ฉันกำลังกลับบ้าน

 

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.