บรรยากาศ
อ่านโดราเอมอน ทุกคนก็นึกถึงภาพวันอากาศสดใส แต่มีอยู่ตอนหนึ่ง ชื่อตอนว่า คำพยากรณ์อนาคตโลก เป็นตอนที่โนบิตะเผลอไปอ่านบันทึกโดราเอมอนแล้วนึกว่าเป็นคำพยากรณ์ พื้นหลังของตอนนี้ปกคลุมด้วยเมฆสีดำทะมึน แม่โนบิตะถึงกับต้องเปิดไฟทั้งๆที่เป็นกลางวัน ในขณะที่โนบิตะและซูเนโอะพยายามไปบอกทุกคนเรื่องคำทำนาย วันโลกดับ มีเดคิซุงิคนเดียวที่อธิบายปรากฏการณ์นี้ได้ว่า เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ เม็ดทรายที่ละเอียดและเบาจากจีนลอยตัวขึ้นแล้วถูกลมตะวันตกหอบพัดมา เราชอบบรรยากาศวันนั้น พาให้นึกถึง วันอาทิตย์บางวันในอดีตที่ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า ฝนตก และต้องเปิดไฟตั้งแต่บ่ายสอง
ถ้าเป็นวันธรรมดาสมัยอยู่ประถม ที่ได้กลับบ้านตั้งแต่ตอนสาย-บ่ายจะบรรยากาศดีมากกว่าวันอาทิตย์อีก 81.27%
แปลกประหลาด คำว่า ไปรษณีย์ มีพลังดึงดูดพิเศษ อาจเป็นเพราะเราชอบส่ง โปสการ์ด พัสดุต่างๆ หลงใหลในการเดินทางทางไปรษณีย์ ชอบห้วงเวลาของการเดินทาง ชอบไปไปรษณีย์ ไม่ว่าจะเป็นสาขาย่อยหรือสาขาใหญ่ และแอบมีความฝันที่จะเป็นบุรุษไปรษณีย์ เวลาได้อ่านคำว่า ไปรษณีย์ จึงรู้สึกอบอุ่นเป็นพิเศษ
ท้องฟ้าเริ่มสว่าง เช้าตรู่ กับท้องฟ้าเวลาเย็น เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ของวันที่ชอบ รู้สึกเหมือนอยู่ใต้ทะเล
ถ้าเป็นเวลากลางคืน เวลาที่คนหลับหมดแล้ว จะเงียบเหมาะแก่การอ่านหนังสือ ซักบทสองบทแล้วก็ไปนอน
กลางวัน แดดร้อนจะแอบภาวนาให้ฝนตก อากาศร้อนแล้ว ไม่อยากจะทำอะไรเลย ปรกติเป็นคนชอบเดิน แต่เดินในอากาศแบบนี้กับมลภาวะ ช่างทรมาน
บรรยากาศใต้ทะเลเปนอะไรที่รู้สึกดีมากๆเลยค่ะ ถ้าชอบทะเล น่าจะมีโอกาสได้ดำน้ำนะค่ะ พี่ yrna
อยากดำน้ำเป็นเหมือนกันครับ แต่ท่าทางจะยากน่ะ
เหมือนกันเลยอ๊ะ ฟ้าตอนเช้ากับตอนเยน กลางคืนเงียบๆ เหมาะจะทำทุกอย่าง สงบเงียบ แต่พอเริ่มแล้วก้จะไม่ได้นอน ー＿ー” ชอบฝนตก อากาสร้อนไปก้ไม่อยากจะขยับตัว ชอบเดินตอนหนาวๆฝนตกปรอยๆ แต่ไม่ตกก้ได้เหมือนกัน เคยเดินเล่นริมถนนสีลม ปอดดำ นึกว่าจะตาย５
แต่จิงๆ ไม่ค่อยชอบตอนเยนเท่าไหร่ ชอบตอนเช้า กับตอนมืดไปแล้ว ไม่ชอบตอนค่อยๆมืด
ต้องมีคนเคยเสียชีวิตเพราะเดินสูดอากาศในกรุงเทพฯมากเกินไปแน่ๆ )
read your letter smoothy breath
วันธรรมดา หนังรอบเที่ยง ผมเข้าไปนั่งก่อนเวลาสิบหน้านาที หนุ่มนักศึกษา (คงยังไม่ถึงเวลาเรียน) สาวอกหัก หญิงต่างชาติ คุณป้าใส่เสื้อสีเดียวกับโปสเตอร์หนัง คนว่างงาน พนักงานตรวจตั๋วใบหน้าคล้ายดาราสมัยก่อน ผมเพิ่งสังเกตว่าม่านที่ติดรอบโรงหนังคล้ายฟันปลาวาฬ ผมรู้สึกเหมือนนั่งอยู่ในท้องปลาวาฬยักษ์ ฟันสีเหลืองสะท้อนแสง เพลงเก่าเล่นไป ผมหลับตาพยายามแยกเสียงเบส กลอง เปียโนออกจากกัน เหมือนเคย ผมทำไม่สำเร็จ
สายสิบหก (สุรวงศ์-ประชาชื่น) สมัยนั้นจะชอบนั่งสายนี้เวลากลางคืน คนน้อยๆ ไฟในรถสว่างข้างนอกมืด เหมือนเดินทางข้ามมิติ นั่งไปสุดสายแล้วก็นั่งกลับ
วันนี้ฝนตกแต่เช้า ได้กลิ่นเหมือนเมืองที่เคยอยู่
อากาศของผมตอนนี้มีหมอกปกคลุมหนาแน่น และแป้นพิมพ์ น หนู ก็พิมพ์ยากกว่าปรกติ
ตอนนี้ แป้นพิมพ์ สระ อา กดยาก ค้างๆ แย่จัง
เพลงของเดย์ ทริปเปอร์ อัลบั้มแรก เพลงชื่อว่าสื่อสาร บางตอนของเนื้อเพลง คือความรู้สึกของสัปดาห์ที่ผ่านมา ระบบสื่อสารของตัวเราต้องกำลังเสียอยู่อย่างแน่นอน นั่งเขียนช่องทางการสื่อสารทั้งหมดที่สามารถจะทำได้ ทั้งหมดล้าสมัย ใช้การไม่ได้ “ไม่อาจสื่อสารพูดคุยกับใคร” น้ำเสียง อารมณ์ ความรู้สึกของคุณ อู วาสิต ลอยอยู่ในอากาศ
ขออภัยที่ต่อจากนี้วิธีการพิมพ์ “เรื่อง” จะเปลี่ยนไปเป็นพิมพ์ทีละเรื่อง เพราะไม่แน่ใจว่าระบบการสื่อสารฟื้นตัวหรือยัง ขอบคุณผู้อ่านที่รักครับ
อวกาศ
ส้มวันนี้รสชาติเหมือนโซบะ
Fill in your details below or click an icon to log in:
You are commenting using your WordPress.com account. ( Log Out / เปลี่ยนแปลง )
You are commenting using your Twitter account. ( Log Out / เปลี่ยนแปลง )
You are commenting using your Facebook account. ( Log Out / เปลี่ยนแปลง )
Connecting to %s
Notify me of follow-up comments via email.
Get every new post delivered to your Inbox.
กรกฎาคม 5, 2008 ที่ 12:20 am
อ่านโดราเอมอน ทุกคนก็นึกถึงภาพวันอากาศสดใส
แต่มีอยู่ตอนหนึ่ง ชื่อตอนว่า คำพยากรณ์อนาคตโลก
เป็นตอนที่โนบิตะเผลอไปอ่านบันทึกโดราเอมอนแล้วนึกว่าเป็นคำพยากรณ์
พื้นหลังของตอนนี้ปกคลุมด้วยเมฆสีดำทะมึน แม่โนบิตะถึงกับต้องเปิดไฟทั้งๆที่เป็นกลางวัน
ในขณะที่โนบิตะและซูเนโอะพยายามไปบอกทุกคนเรื่องคำทำนาย วันโลกดับ
มีเดคิซุงิคนเดียวที่อธิบายปรากฏการณ์นี้ได้ว่า เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ
เม็ดทรายที่ละเอียดและเบาจากจีนลอยตัวขึ้นแล้วถูกลมตะวันตกหอบพัดมา
เราชอบบรรยากาศวันนั้น
พาให้นึกถึง วันอาทิตย์บางวันในอดีตที่ทุกคนอยู่กันพร้อมหน้า ฝนตก และต้องเปิดไฟตั้งแต่บ่ายสอง
กรกฎาคม 7, 2008 ที่ 10:58 pm
ถ้าเป็นวันธรรมดาสมัยอยู่ประถม ที่ได้กลับบ้านตั้งแต่ตอนสาย-บ่ายจะบรรยากาศดีมากกว่าวันอาทิตย์อีก 81.27%
กรกฎาคม 15, 2008 ที่ 11:07 am
แปลกประหลาด คำว่า ไปรษณีย์ มีพลังดึงดูดพิเศษ
อาจเป็นเพราะเราชอบส่ง โปสการ์ด พัสดุต่างๆ หลงใหลในการเดินทางทางไปรษณีย์ ชอบห้วงเวลาของการเดินทาง
ชอบไปไปรษณีย์ ไม่ว่าจะเป็นสาขาย่อยหรือสาขาใหญ่
และแอบมีความฝันที่จะเป็นบุรุษไปรษณีย์
เวลาได้อ่านคำว่า ไปรษณีย์ จึงรู้สึกอบอุ่นเป็นพิเศษ
กรกฎาคม 23, 2008 ที่ 1:29 pm
ท้องฟ้าเริ่มสว่าง เช้าตรู่ กับท้องฟ้าเวลาเย็น เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ของวันที่ชอบ
รู้สึกเหมือนอยู่ใต้ทะเล
ถ้าเป็นเวลากลางคืน เวลาที่คนหลับหมดแล้ว จะเงียบเหมาะแก่การอ่านหนังสือ
ซักบทสองบทแล้วก็ไปนอน
กลางวัน แดดร้อนจะแอบภาวนาให้ฝนตก
อากาศร้อนแล้ว ไม่อยากจะทำอะไรเลย
ปรกติเป็นคนชอบเดิน แต่เดินในอากาศแบบนี้กับมลภาวะ ช่างทรมาน
พฤษภาคม 3, 2009 ที่ 11:22 pm
บรรยากาศใต้ทะเลเปนอะไรที่รู้สึกดีมากๆเลยค่ะ ถ้าชอบทะเล น่าจะมีโอกาสได้ดำน้ำนะค่ะ พี่ yrna
พฤษภาคม 6, 2009 ที่ 10:41 am
อยากดำน้ำเป็นเหมือนกันครับ แต่ท่าทางจะยากน่ะ
กุมภาพันธ์ 14, 2010 ที่ 2:44 pm
เหมือนกันเลยอ๊ะ
ฟ้าตอนเช้ากับตอนเยน
กลางคืนเงียบๆ เหมาะจะทำทุกอย่าง สงบเงียบ แต่พอเริ่มแล้วก้จะไม่ได้นอน ー＿ー”
ชอบฝนตก
อากาสร้อนไปก้ไม่อยากจะขยับตัว
ชอบเดินตอนหนาวๆฝนตกปรอยๆ แต่ไม่ตกก้ได้เหมือนกัน
เคยเดินเล่นริมถนนสีลม ปอดดำ นึกว่าจะตาย５
กุมภาพันธ์ 14, 2010 ที่ 3:19 pm
แต่จิงๆ ไม่ค่อยชอบตอนเยนเท่าไหร่ ชอบตอนเช้า กับตอนมืดไปแล้ว ไม่ชอบตอนค่อยๆมืด
กุมภาพันธ์ 15, 2010 ที่ 1:01 pm
ต้องมีคนเคยเสียชีวิตเพราะเดินสูดอากาศในกรุงเทพฯมากเกินไปแน่ๆ )
กันยายน 28, 2008 ที่ 8:56 pm
read your letter smoothy breath
ตุลาคม 2, 2008 ที่ 10:45 pm
วันธรรมดา หนังรอบเที่ยง ผมเข้าไปนั่งก่อนเวลาสิบหน้านาที
หนุ่มนักศึกษา (คงยังไม่ถึงเวลาเรียน) สาวอกหัก หญิงต่างชาติ คุณป้าใส่เสื้อสีเดียวกับโปสเตอร์หนัง
คนว่างงาน พนักงานตรวจตั๋วใบหน้าคล้ายดาราสมัยก่อน
ผมเพิ่งสังเกตว่าม่านที่ติดรอบโรงหนังคล้ายฟันปลาวาฬ
ผมรู้สึกเหมือนนั่งอยู่ในท้องปลาวาฬยักษ์ ฟันสีเหลืองสะท้อนแสง
เพลงเก่าเล่นไป ผมหลับตาพยายามแยกเสียงเบส กลอง เปียโนออกจากกัน
เหมือนเคย ผมทำไม่สำเร็จ
พฤศจิกายน 11, 2008 ที่ 10:31 am
สายสิบหก (สุรวงศ์-ประชาชื่น)
สมัยนั้นจะชอบนั่งสายนี้เวลากลางคืน
คนน้อยๆ ไฟในรถสว่างข้างนอกมืด
เหมือนเดินทางข้ามมิติ นั่งไปสุดสายแล้วก็นั่งกลับ
มกราคม 5, 2010 ที่ 12:12 pm
วันนี้ฝนตกแต่เช้า ได้กลิ่นเหมือนเมืองที่เคยอยู่
กุมภาพันธ์ 6, 2010 ที่ 6:14 pm
อากาศของผมตอนนี้มีหมอกปกคลุมหนาแน่น และแป้นพิมพ์ น หนู ก็พิมพ์ยากกว่าปรกติ
กุมภาพันธ์ 14, 2010 ที่ 2:47 pm
ตอนนี้ แป้นพิมพ์ สระ อา กดยาก ค้างๆ แย่จัง
กุมภาพันธ์ 15, 2010 ที่ 5:07 pm
เพลงของเดย์ ทริปเปอร์ อัลบั้มแรก เพลงชื่อว่าสื่อสาร
บางตอนของเนื้อเพลง คือความรู้สึกของสัปดาห์ที่ผ่านมา
ระบบสื่อสารของตัวเราต้องกำลังเสียอยู่อย่างแน่นอน
นั่งเขียนช่องทางการสื่อสารทั้งหมดที่สามารถจะทำได้
ทั้งหมดล้าสมัย ใช้การไม่ได้
“ไม่อาจสื่อสารพูดคุยกับใคร”
น้ำเสียง อารมณ์ ความรู้สึกของคุณ อู วาสิต ลอยอยู่ในอากาศ
ขออภัยที่ต่อจากนี้วิธีการพิมพ์ “เรื่อง” จะเปลี่ยนไปเป็นพิมพ์ทีละเรื่อง
เพราะไม่แน่ใจว่าระบบการสื่อสารฟื้นตัวหรือยัง
ขอบคุณผู้อ่านที่รักครับ
มิถุนายน 2, 2010 ที่ 4:38 pm
อวกาศ
ธันวาคม 18, 2011 ที่ 10:19 pm
ส้มวันนี้รสชาติเหมือนโซบะ