ぼくのにちようび
ぼくのにちようび
วันอาทิตย์ของผม
เรื่องสั้น,บันทึกเล็กๆน้อยๆ และอื่นๆ เขียนลงบล็อกที่ทำงาน
ขอนำบางตอนมาแปลและทำให้สมบูรณ์ขึ้นในเวอร์ชั่นภาษาไทย
_____________________________________

12.
はじめまして
ぼくはポクです。
ポクはぼくです。
ぼくのみずはポクのみずです。
ポクのにちようびはぼくのにちようびです。
あなたのにちようびはどうですか。
ぼくのにちようびは...
僕が勉強している大学の公園の中に博物館がある
この博物館は人があまり来ない
夜の時、僕は彼によく会いに来る
色々な話や 時々公園の周りを散歩するなど
「来週、海へ行こう」僕は博物館をさそう
「どうやって行く?」
「自転車がいい?僕はこぐ人であなたが乗る人はどう?」
「私の重さは大丈夫?」
「いいよ。じゃ、来週日曜日の夜、ビールを買って海へ行こう」
次の日曜日、僕と博物館は海へ行かない
大雨が降って 僕の自転車は車に突かれた
僕は立ち上がることができない
彼は久々立ち待つ
ในสวนสาธารณะใกล้ๆมหาวิทยาลัยที่ผมเรียนอยู่
มีพิพิธภัณฑ์เก่าที่ไม่ค่อยมีคนไปเยือนตั้งอยู่
ตอนกลางดึกผมชอบไปนั่งคุยกับเขา
บทสนทนาเรื่อยเปื่อยๆ จิบเบียร์ ชมจันทร์ เดินรอบสวน
ระหว่างเราสองคน ทุกคืนเป็นเช่นนั้น
“อาทิตย์หน้าไปทะเลกันไหม” ผมเอ่ยปากชวนเขา
“แล้วเราจะไปกันยังไงล่ะ”
“อืม… ขี่จักรยานไปไหมล่ะ ผมขี่แล้วคุณซ้อน”
“จะไหวเหรอ” เขาหมายถึงน้ำหนัก
“ไหวสิ อาทิตย์หน้านะ หัวค่ำ แวะซื้อเบียร์แล้วขี่จักรยานไปทะเลกัน”
แม้ว่าขณะนั้นเมฆจะบดบังแสงจันทร์จดเกือบมิด แต่ผมก็เห็นรอยยิ้มเขาชัดเจน
อาทิตย์ต่อมา เราไม่ได้ไปทะเล
ฝนตกหนัก จักรยานพี่ชายที่ผมยืมมาถูกชนแหลกไม่เป็นชิ้นดี
ผมลุกขึ้นไม่ไหว ฝนเม็ดใหญ่ตกเข้าตาจนลืมตาไม่ขึ้น หนาวเหน็บไปถึงข้างใน
ผมปล่อยให้พิพิธภัณฑ์รออยู่นาน
_____________________________________
11.
はじめまして
ぼくはポクです。
ポクはぼくです。
ぼくのみずはポクのみずです。
ポクのにちようびはぼくのにちようびです。
あなたのにちようびはどうですか。
ぼくのにちようびは...
僕はスパンブリー県から帰った
運転するとき 面白い看板を見た
・「7バーツのタイカレーご飯の店がある」どうしてタイカレーご飯の店は魚の看板を使うかな~と思う
・クゥイティアオ 一枚 5バーツ
・「あひる麺がある」 あひると言ったら看板はあひるではないと思う、けど
本当にすばらしい看板だと思う
・「クゥイティアオ・ルア」
20キロくらい 僕は運転しながらこの面白い看板を見て
看板を作る人にとても会いたくなった
その人は必ず 普通の人ではないと思う
たぶん、知られていないアーティストかも
看板の店に着いた!でも、この日は閉店だった
กลับจากสุพรรณบุรีครั้งก่อน
เจอป้ายร้านน่ารักดีตามทาง ขับจนไปถึงปรากฏว่าร้านปิด
อยากเห็นหน้าคนวาด ต้องเป็นศิลปินแน่ๆ






_____________________________________
8.
はじめまして
ぼくはポクです。
ポクはぼくです。
ぼくのみずはポクのみずです。
ポクのにちようびはぼくのにちようびです。
あなたのにちようびはどうですか。
ぼくのにちようびは...
あの映画館は火事になった
子供とき、いつもここに映画を見に来た
時々父と来て
時々母と来て
幸せな映画館だった
あの映画館は火事になった
古過ぎるじゃなく
事故ではなく
理由がない人 燃やされた
ここを知らない人だと思う
関係ない人だと思う
かわいいそうな映画館、おやすみ
โรงหนังเก่าจากไปแล้ว
โรงหนังเก่าที่ตอนเด็กมาบ่อยๆ
บางครั้งมากับพ่อ บางครั้งมากับแม่
โรงหนังเก่าไม่ได้ตายเพราะเก่า
โรงหนังเก่าไม่ได้ตายเพราะแก่
โรงหนังเก่าตายเพราะถูกใครทำร้าย
โรงหนังเก่า พักผ่อนเถอะนะ
_____________________________________

7.
はじめまして
ぼくはポクです。
ポクはぼくです。
ぼくのみずはポクのみずです。
ポクのにちようびはぼくのにちようびです。
あなたのにちようびはどうですか。
ぼくのにちようびは...
僕はある部屋を知っている
彼は 四階、階段から一番手前の405の部屋という部屋だ
「15年前このアパートを建てた、その時僕は空いた」
405の部屋は僕に言った
「僕は白くて中には何もない、若いものらしい」
「15年中、色々な人が僕に来て住んで用具をもってきて好きな物を飾って
僕はいつも変わられている」
405の部屋はちょっと止まって外を見る雲が通る 405の部屋は続いて話す
「みんな僕のところに短い期間住んで、互いに知り合ってそして去ってしまった。
いた跡形だけを残す」
今彼はまた空いている
僕は405の部屋を掃除して入るあいだ、目を瞑って彼の話を思って
寂しくなった
ห้องนั้นผมรู้จักดี
405 ชั้น 4 ห้องแรกใกล้บันได
ห้องจะบอกกับผมว่า “อพาร์ตเมนต์นี้สร้างมา 15 ปีแล้ว และตอนนั้นข้างในชั้นก็ว่างเปล่า”
“ข้างในสีขาวสะอาด ไม่มีอะไรอยู่เลย”
“ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผู้คนเข้ามาอยู่ ตกแต่งฉันเป็นในแบบที่เขาต้องการ ฉันรู้สึกว่าข้างในฉันเปลี่ยนไปตลอดเวลา” เขาหยุดนิดนึงในจังหวะที่เมฆก้อนใหญ่ลอยผ่าน
“พวกเขา เข้ามาอยู่ ทำความรู้จักซึ่งกันและกัน ฉันรู้จักเขา เขารู้จักฉัน และเมื่อพวกเขาจากไป ก็ทิ้งไว้เพียงรอยเปื้อนตามฝาห้อง พื้น เพดาน ขอบหน้าต่าง” และเขาก็หยุดไปนาน
ผมจึงทำความสะอาดห้องต่อไป ตระเตรียมสำหรับผู้เช่าคนใหม่
ปิดประตูห้อง และเดินลงมาที่ห้องพักผู้ดูแล ผมคิดว่าผมเข้าใจความรู้สึกของเขาดี
_____________________________________

6.
はじめまして
ぼくはポクです。
ポクはぼくです。
ぼくのみずはポクのみずです。
ポクのにちようびはぼくのにちようびです。
あなたのにちようびはどうですか。
ぼくのにちようびは...
三、四日前バンコクには雨が降った
毎日空は灰色になった
僕はこの空気が好きだ
ある朝会社へ行って大きいかたつむりに会った
僕はバンコクで生まれたからかたつむりをあまり見ない
たぶん今回、本物のかたつむりに会ったのは始めてだ
かたつむりはゆっくり歩く
僕は話したいけど、話したら会社へ遅く着く
夜の時 もう一回会いに来ると思う
かたつむりの後ろは小さい家がある
かたつむりの家は色々な本がある
古い音楽のレコードもいっぱいある
いつも僕はかたつむりの家に来る
僕とかたつむりくんは仲良しだ
長い休みは一緒に旅行しに行こうと思っている
ช่วงนี้ฝนตกทุกวัน
ท้องฟ้าเป็นสีเทา
เช้าวันนั้นผมออกจากบ้านไปทำงาน
ผมได้พบกับหอยทาก
ที่นี่ ผมไม่ได้พบหอยทากบ่อยนัก
อาจเป็นครั้งแรกที่พบ ไม่แน่ใจ
วันนั้นผมรีบไปทำงาน เราจึงไม่ได้คุยกัน
ค่ำของวันนั้นผมกลับมา หอยทากยังไม่ได้ไปไหนไกล
ผมจึงได้เข้าไปทัก
ที่หลังของหอยทากมีบ้านเล็กๆอยู่
ในบ้านหอยทากเต็มไปด้วยหนังสือเก่าๆ แผ่นเสียงที่ผมไม่รู้จัก
บ่อยครั้งที่ผมไปรบกวนเขาบ่อยๆ
และเราก็เริ่มสนิทกัน
วันหยุดยาวที่ใกล้จะถึงนี้ เราตั้งใจว่าจะออกไปเที่ยวกัน
_____________________________________
5.
はじめまして
ぼくはポクです。
ポクはぼくです。
ぼくのみずはポクのみずです。
ポクのにちようびはぼくのにちようびです。
あなたのにちようびはどうですか。
ぼくのにちようびは...
僕はある女の人を知っている。
彼女は写真の仕事をしていて、でもなみはずれることがある。
彼女は人々と比べて違って見えて彼女の写真も違う。
若いとき彼女は事故にあって、頭を強く打った。
そのときから彼女は違って見える。
変な写真だから彼女はいつも編集者からことわられる。
そして仕事は大変だ。
毎週日曜日 彼女は一人で自転車で海へ行っている。
ผมรู้จักหญิงสาวอยู่คนหนึ่ง
เธอชอบถ่ายรูป แต่มีเรื่องหนึ่งที่ทำให้เธอไม่เหมือนคนทั่วไป
เพราะเธอเคยได้รับอุบัติเหตุที่ศีรษะตอนเป็นวัยรุ่น
ทำให้การมองเห็นของเธอผิดเพี้ยนไป เช่นเดียวกับภาพถ่ายของเธอ
ในทุกๆภาพที่เธอถ่ายออกมา ไม่ว่าจากกล้องตัวใดก็ตาม
ภาพจะมีความผิดปรกติปรากฏอยู่เช่นเดียวกับภาพที่เธอมองเห็น
หรืออาจพูดได้ว่า ภาพที่ถ่ายออกมาก็คือภาพเดียวกับที่เธอมองเห็นนั่นเอง
ด้วยเหตุนี้ทำให้เธอทำงานลำบาก ไม่มีที่ไหนต้องการภาพประหลาดแบบนี้
เธออาศัยอยู่ในอพาร์ตเมนต์ลำพัง
ทุกๆวันอาทิตย์ เธอจะขี่จักรยานไปทะเลเพียงคนเดียว
ชื่อภาพด้านล่าง
会社の広場 (ลานกว้างของสำนักงาน)
駐車場 (ที่จอดรถ)
駐車場 (ที่จอดรถ)
木 (ต้นไม้)
学校 (โรงเีรียน)
僕 (รูปที่เธอถ่ายผม)
_____________________________________
4.
はじめまして
ぼくはポクです。
ポクはぼくです。
ぼくのみずはポクのみずです。
ポクのにちようびはぼくのにちようびです。
あなたのにちようびはどうですか。
ぼくのにちようびは...
日本語で音楽を書くのは初めてです。
お願いします。
雨 降る
鳥 飛ぶ
私は あなたに お花を あげる
空 寝る
月 泳ぐ
私は あなたに 心を あげる
ฝน ตก
นก บิน
ฉันให้ดอกไม้เธอ
ฟ้า หลับ
พระจันทร์ ว่ายน้ำ
ฉันให้หัวใจเธอ
_____________________________________

3.
はじめまして
ぼくはポクです。
ポクはぼくです。
ぼくのみずはポクのみずです。
ポクのにちようびはぼくのにちようびです。
あなたのにちようびはどうですか。
ぼくのにちようびは...古い電車です。
古い電車は病気でも毎日働いている
古い電車は白煙が嫌い汚染も嫌い
だから大きい町が好きではない
古い電車は子供と話すことが好きだ
いつも子供は「バイバイ、電車さんまたあした~」という
でも大人は早く降りて見返らないで去る
古い電車は 古くて 汚くて だれも面倒しない
รถไฟเก่า
รถไฟเก่าไม่สบาย แต่ก็ต้องไปทำงานทุกวัน
รถไฟเก่าไม่ชอบฝุ่นควัน ไม่ชอบเมือง
รถไฟเก่าชอบคุยกับเด็ก เด็กจะบอก บ๊าย บาย รถไฟ พรุ่งนี้เจอกันใหม่
ส่วนผู้ใหญ่ จะรีบลงจากรถไฟทันที และไม่หันกลับมามองอีก
รถไฟเก่า เก่า สกปรก เพราะไม่มีคนสนใจ
_____________________________________

2.
はじめまして
ぼくはポクです。
ポクはぼくです。
ぼくのみずはポクのみずです。
ポクのにちようびはぼくのにちようびです。
あなたのにちようびはどうですか。
ぼくのにちようびは...あめです。
雨は元気ですか
寂しいですか
悲しいですか
海へ行きたくないですか
子供のときを思い出しませんか
雨は何も言わないで降り続けて
止まないように降っています。
ฝน สบายดีไหม
ฝน เหงาหรือเปล่า
ฝน เศร้าไหม
ฝน ไม่อยากไปเที่ยวทะเลหรือ
ฝน ยังจำตอนเด็กได้ไหม
ฝนไม่ตอบ ฝนยังคงตกต่อไป
ตกต่อไปเหมือนไม่มีวันหยุดตก
_____________________________________
1.
はじめまして
ぼくはポクです。
ポクはぼくです。
ぼくのみずはポクのみずです。
ポクのにちようびはぼくのにちようびです。
あなたのにちようびはどうですか。
ぼくのにちようびは...ねこです。
日本の猫は寝ることが好きでタイの猫も寝ることが好きです。
タイの猫は魚が大好きで日本の猫も魚が大好きです。
ニャー ニャー
ミャーウ ミャーウ
日曜日だったら日本の猫とタイの猫も何もしない
猫の毎日は日曜日だから毎日なにもしない
食べて 寝て 起きて 散歩して 人と遊んで 食べて 寝て...
土でサバーイサバーイに寝返りを打つ
だれか見ると気にしないで猫に変わりたいです。
แมวญี่ปุ่นชอบนอน แมวไทยก็ชอบนอน
แมวไทยชอบปลา แมวญี่ปุ่นก็ชอบปลา
เนี๊ยง เนี๊ยง
เหมียว เหมียว
เพราะเป็นวันอาทิตย์ แมวญี่ปุ่นไม่ทำอะไร แมวไทยก็ไม่ทำอะไร
เพราะทุกวันของแมวเป็นวันอาทิตย์ ทุกๆวันแมวจึงไม่ได้ทำอะไร
กิน นอน ตื่น เดินเล่น เล่นกับคน กิน นอน…
นอนเกลือกกลิ้งกับพื้นดินสบายสบาย
ใครจะมองก็ไม่สนใจ บางทีก็อยากกลายเป็นแมว







มิถุนายน 28, 2010 ที่ 11:47 pm
ชอบทุกเรื่องเลย
ขอบคุณที่แปลมาให้อ่าน ภาษายังคงไม่ไปไหน ถ้าแข็งแรงแล้วคิดว่าจะกลับมาอ่านแบบญี่ปุ่นอีกที
อยากโดนเํธอคนนั้นถ่ายบ้าง แล้วก็จะว่าไป ครั้งล่าสุดที่เจอหอยทาก นานเท่าไหร่จำไม่ได้แล้ว
มิถุนายน 29, 2010 ที่ 3:30 pm
เวลาเขียนภาษาญี่ปุ่นก็ไม่สามารถเลือกใช้คำได้เท่าภาษาไทย
เพราะเราก็งูๆปลาๆเหมือนกัน )
มิถุนายน 29, 2010 ที่ 1:19 am
เจอร้านก๋วยเตี๋ยวนั้นที่สุพรรณเหมือนกัน
แล้วก็คิดว่าเขาคงอยากวาดรูปมากกว่าขายก๋วยเตี๋ยวเป็ดชามละสิบบาท
มิถุนายน 29, 2010 ที่ 3:33 pm
นั่นสินะ
เสียดายไม่ได้ชิม