ผม

แล้วผมเธอก็ยาวขึ้นเรื่อยๆ
ผมเอามือลูบเส้นผมเธอ ระหว่างเส้นผมเธอผมพบปลาแซลมอน ปลาวาฬ ดาวพฤหัส ฯลฯ
ผมเธอยาวขึ้นเรื่อยๆ ผมไหลไปตามเส้นผมของเธอ
จากดาดฟ้าลงมาชั้นหนึ่ง ประตูเปิดผมไหลไปตามถนนและเส้นผม
พาเอาสิ่งต่างๆไหลตามไปด้วย และผมก็พบว่า
ผมเธอนั้นแตกปลาย

Read Full Post »

เขียน

“everyone sad sometimes” เธอคงได้ยินจากหนังสักเรื่องที่เธอเคยดู
เธอเขียนประโยคนี้ไว้ที่กำแพงติดกับเตียง มุมที่จะไม่มีใครเห็น
เธอจะเขียนอะไรบางอย่างที่เธอรู้สึกไว้ที่ไหนสักที่ ที่ๆใครคงไม่สังเกต
อาจเป็นหลังตู้ที่ไม่เคยย้าย อาจเป็นระหว่างแผ่นไม้บนพื้น
ผมเคยเจอตัวอักษร ข ที่รูปลั๊กไฟ ผมพยายามมองเข้าไปอาจมีประโยคซ่อนอยู่
หรือ ตัวอักษร ญ ที่หน้าต่าง ผมเห็นเพราะบังเอิญแสงแดดส่อง
กลางดึกคืนนั้นเธอแอบเขียนอะไรบางอย่างที่หลังผม ผมแกล้งทำเป็นหลับ
เพราะผมเล่นเกมทายอักษรที่หลังไม่เก่ง จึงไม่รู้ว่าเธอเขียนอะไร เป็นคำสั้นๆคำเดียว
everyone sad sometimes
ประโยคเดียวที่ผมเจอโดยบังเอิญระหว่างที่ผมนอนดิ้นพลิกตัวไปมอง

Read Full Post »

เรื่องเสียง

ผมกำลังวุ่นกับการจัดวางลำโพงและจัดวางชิ้นงานในแกลอรี่
แกลอรี่นี้เช่าอาคารเก่าสีน้ำตาลชั้นเดียวบนเนินเขา
มีผู้ดูแลเป็นหญิงสาวหนึ่งคน เจ้าของตัวจริง นักผจญภัยรอบโลก นานๆจะเข้ามาที
งานที่กำลังเตรียมจะแสดงเป็นงานรูปแบบเสียง
ในห้องแสดงงานขนาดสระว่ายน้ำห้าสิบเมตรมาตรฐาน
มีผมอยู่ลำพัง
ส่วนเธอผู้ดูแล อยู่ห้องข้างๆที่เป็นสำนักงานเล็กๆ เธอหลับอยู่
เวลานี้เป็นเวลาสาย หน้าต่างบานใหญ่สุดห้องแสดงมองออกไปเห็นเมือง
ผมยังหาจุดที่จะตั้งลำโพงทั้งหกสิบตัวไม่ได้
ผมจะเรียกเธอมาช่วยฟังเสียงด้วยกันเป็นครั้งคราว
เธอยินดีมาช่วยติดตั้งลำโพงรูปวงกลมเล็กๆตามพื้นและผนังด้วยกัน
“บ่ายนี้ จะมีคนมาขอสัมภาษณ์” เธอเอ่ยขึ้นมา เมื่อผมหันมาเธอจึงพูดต่อ
“ขอโทษที่ไม่ได้บอกก่อน น้องสาวฉันเอง เขาทำนิตยสารเกี่ยวกับศิลปะ อยากสัมภาษณ์คุณ หวังว่าคุณโอเคนะ”
ผมลังเลเล็กน้อย ก่อนจะตอบตกลง ยังไงงานก็ยังไม่เดินไปไหนอยู่แล้ว
บ่าย
ผมนั่งพิงหน้าต่าง คนสัมภาษณ์เดินเข้ามาทางประตู
น้องสาวของคนดูแล หน้าตาไม่ต่างจากเธอเลย
ผมตกใจเล็กน้อย ไม่แน่ใจว่าเธอเล่นตลกอะไรหรือเปล่า
“คุณคือน้องสาวของคนดูแลหรือ”
“ใช่ค่ะ” เธอยิ้มตอบสั้นๆ
ผมยังไม่แน่ใจเพราะนอกจากหน้าตา รูปร่าง น้ำเสียง เหมือนกันเป็นคนๆเดียวกัน
“แล้วพี่สาวไปไหนแล้ว”
“พี่ไม่อยากรบกวนเลยออกไปเดินเล่นแถวนี้”
แถวนี้ รอบเนินเขาเป็นป่าโปร่ง เธอมักจะไปเดินเล่นเป็นปรกติ เราโบกมือยิ้มให้กันบ่อยๆ
งั้นคงจริงที่สองคนนี้เป็นฝาแผด เธอคงไม่ได้มีอารมณ์ขันแบบนี้หรอก
เธอกดเครื่องเล่นเทปเดิน
ผมและเธอนั่งคุยกันเสียงเบาๆในห้องกว้าง
นิตยสารศิลปะที่ผมไม่เคยได้ยินมาก่อน
คำถามสุดธรรมดาแต่ติดตรงที่ว่าไม่น่าจะมาอยู่ตรงนี้เช่น
เมื่อเช้าทานอะไร เมื่อคืนฝันถึงใคร สัตว์ที่ชอบ สัตว์ที่ไม่ชอบ อยากไปไหน ไม่อยากไปไหน ทะเลสวยไหม ภูเขาล่ะ
คิดยังไงกับพัดลม ถ้ามีกระดาษชาวแผ่นนึงจะทำไร ถ้าไม่มีล่ะจะทำไร
ผมคิดว่าเป็นคำถามเชิงจิตวิทยามากกว่า
เธอยิ้มปฏิเสธ คำถามธรรมดา คนอ่านเขาอยากรู้
ผมยอมตอบไป บางคำถามผมก็ไม่เคยคิดจริงจังเหมือนกัน
สิบอันดับยาสีฟันในดวงใจ
ถ้าเข็มนาฬิกาเข็มสั้นเข็มยาวหมุนคนละทางจะสับสนไหมหรือรู้สึกยังไง
ฯลฯ
เธอถามและรอฟังผมตอบอย่างตั้งใจ ไม่เร่งเร้าหรือแสดงอาการใดๆ ถามเสร็จก็ขอบคุณและลาจากไป
เมื่อนักสัมภาษณ์จากไปสักพักคนดูแลก็เดินเขามา
“สนุกไหมค่ะ”
ผมพยักหน้า ยังสงสัยว่าเธออาจแอบเล่นตลก
เย็นวันนั้นผมกับเธอจัดทุกอย่างเรียบร้อย กำลังบ้านนอน พรุ่งนี้เปิดงาน
เธอนอนที่แกลอรี่เป็นปรกติ
กลางดึกเธอโทรศัพท์มาหาผม
คุณปิดเครื่องของคุณเรียบร้อยหรือเปล่า เธอถามผมด้วยน้ำเสียงตกใจ
ผมทบทวน ไม่มีอะไรที่ไม่เรียบร้อย
“ที่สำคัญคุณเป็นคนปิดสวิทซ์ใหญ่”
“จริงด้วย แต่… ฉันได้ยินเสียงประหลาดในห้องจัดแสดง คล้ายลมหายใจ“
ผมรีบออกเดินทางไปในทันที
ป่าในเวลากลางคืนช่างแตกต่างจากเวลากลางวันเหลือเกิน
เธอรอผมอยู่หน้าอาคาร บอกไม่กล้าเข้าไป
เสียงนั้นแผ่วเบา ไม่น่าจะมาจากชิ้นงานผม
เราเปิดไฟดูจนทั่ว เสียงอะไรบางอย่าง
เธออยู่ที่นี่มาเกือบปีไม่เคยได้ยินอะไร
คืนนั้นเธอขอให้ผมอยู่เป็นเพื่อน เธอนอนที่ห้องพักของเธอ
ส่วนผมนอนที่ห้องจัดแสดง เสียงประหลาดค่อยๆเบาและหายไปเอง

Read Full Post »

วิดีโอเก่า

I’m sorry (2003)
A:Theepisit Mahaneeranon DoP:Nalina Tangkanokvitaya

เธอจะคิดถึงฉันบ้างใช่ไหม (2006)
A:Warunporn Treethepvichit Tanapol Virulhakul

Read Full Post »

ภาพพิมพ์ต้นไม้ใหญ่กับเรื่องว่ายน้ำ

ต้นไม้ใหญ่
____________________________________________________________________________________
บ่ายเมื่อวานแดดไม่แรง ผมออกไปว่ายน้ำเล่นคนเดียวที่ทะเล ลอยคออยู่กลางทะเล
นึกถึงท่าปลาดาวที่ครูเคยสอน เงยหน้าหรือคว่ำหน้าจำไม่ได้เลยลองทำทั้งสองแบบ
ว่ายห่างจากฝั่งไปอีก ทักกับปลาวาฬ ดูพระอาทิตย์ตกด้วยกัน
ลอยคอดูดาว ดาวส่งสัญญาณ ปิ๊ง ปิ๊ง
นึกถึงคราวก่อน ไปนอนบนเขา ดูดาว เสียงแมลงร้องตอนกลางคืน ไม่เห็นแมลง เห็นแต่ดาว คิดว่าเสียงที่ได้ยิน
เป็นของดวงดาวมากกว่า นอนฟังเสียงดวงดาวจนหลับไป
คืนนี้ดาวไม่ส่งเสียง วิ้ว วิ้ว แต่ส่งเสียงครืนๆ
แล้วฝนก็ตก ผมเลยว่ายกลับฝั่ง ว่ายผิดทิศไปขึ้นฝั่งที่อินโดนีเซีย เลยถือโอกาสไปหาเพื่อนรักที่จาการ์ต้า
เล่นเพลงที่เคยเล่นกัน เพลงภาษาอินโดเพลงนึง บีเทิร์ลสองเพลง ประสานเสียงกัน แล้วก็จบด้วยเพลงไทยที่ผมสอนเขาร้อง
วันต่อมา แฟนผมโมโหว่าผม ไปว่ายน้ำถึงไหนกัน
____________________________________________________________________________________

Read Full Post »

คำว่าไปรษณีย์และไมโครเวฟ

ในคำว่า “ไปรษณีย์ไทย” มีคำว่า “บิน” ซ่อนอยู่

แปดปีก่อน ผมย้ายเข้าไปอยู่หอพักของมหาวิทยาลัย ที่ชั้นล่างมีไมโครเวฟสำหรับส่วนรวม
มีคนเขียนว่า ห้ามอุ่นไข่ในไมโครเวฟเดี๊ยวระเบิดตูม! ติดอยู่ ผมรู้สึกอบอุ่นอย่างประหลาด
________________________________________________________________________________________

(2005) คีย์บอร์ด โดย ปรางค์ นิ่มมุกดา

(2008)

Read Full Post »

บ่ายที่พระอาทิตย์หมุนช้า

“ออกเดินทางคืนนี้” เขาบอกผมขณะจัดข้าวของลงกระเป๋าเดินทาง
ผมมาหาเขาที่บ้าน บ้านเงียบสงบอยู่ในซอยลึกแถวชานเมือง
“นี่เพิ่งซื้อเมื่อวาน” เขาโชว์กล่องใส่กีต้าร์สีดำ “จะซื้อตั้งหลายทีละแต่ยังหาเหตุผลไม่ได้ ตอนนี้หาเหตุผลได้ละ”
พักหลังผมมาหาเขาที่บ้านบ่อยขึ้น มาแต่งเพลง มานั่งเล่น อ่านหนังสือ มาที่นี่แล้วสบายใจ
“เงียบเหมือนอยู่ต่างจังหวัด” ใครสักคนที่มาเคยพูดไว้
เราคุยกันหลายเรื่อง
เรื่องเมืองที่จะไปอยู่ เขาบอกว่าอพาร์ตเมนท์ที่ไปอยู่ตั้งอยู่บนเนินเขา เรื่องการงานที่ไม่ได้เรื่องของผม เราถกเถียงหาเหตุผลว่าทำไม เรื่องของเพื่อนเราบางคนที่ไม่ค่อยได้เจอ ฯลฯ
เวลาเหลือไม่มาก ต้องเผื่อเวลาเดินทางไปสนามบิน ผมจึงขอตัวกลับก่อน
“แล้วเราจะไปหา” ผมตั้งใจเช่นนั้นจริงๆ
เพื่อนของผมออกเดินทางไปอีกคนแล้ว
รัชตะ เพื่อนรัก ออกเดินทางสู่เกียวโต ต๊ะบอกว่าจะอัพเดทข่าวคราวให้พวกเราหมั่นไส้เล่น
ลองฟังเพลงของเขาดูได้ที่ www.myspace.com/sunslow บนเกาะที่พระอาทิตย์หมุนช้า แสงแดดนุ่มนวล

Read Full Post »

_์

แฟชั่นการันต์ระบาด ตัวอักษรไทยพากันใส่ไว้ที่บนหัว
และขณะนี้ได้เริ่มระบาดไปยังตัวอักษรภาษาอังกฤษด้วย
กระดาษข้างล่างนี้จึงมีแต่ความเงียบ
ก์ข์ฃ์ค์ฅ์ฆ์ง์จ์ฉ์ช์ซ์
ฌ์ญ์ฎ์ฏ์ฐ์ฑ์ฒ์ณ์ด์ต์
ถ์ท์ธ์น์บ์ป์ผ์ฝ์พ์ฟ์ภ์
ม์ย์ร์ล์ว์ศ์ษ์ส์ห์ฬ์อ์ฮ์
A์B์C์D์E์F์G์H์I์J์K์
L์M์N์O์P์Q์R์S์T์U์
V์W์X์Y์Z์

Read Full Post »