ร้านหนังสือพื้นสีเขียวเก่าๆ ไฟนีออนแข็งๆสีขาว มีห้าชั้น มีบันไดหลายบันไดเชื่อมแต่ละชั้นเหมือนเขาวงกต
พนันได้เลยว่ามีคนเคยหลงทางในร้านนี้หาทางออกไม่ได้
กลิ่นกระดาษเก่า ผมหยิบบางเล่มออกมาเปิดดูและเก็บไว้เหมือนเดิม
ในวันนั้นผมยังไม่ชอบอ่านหนังสือ ผมเพียงแต่ตามใครคนนึงเข้ามา
ในวันนี้ร้านหนังสือย่านนี้ปิดตัวลงไปหลายร้าน แทนที่ด้วยร้านขายเสื้อผ้า ร้านรองเท้า
ร้านหนังสือพื้นสีเขียวเก่าๆ เหลือเป็นห้องเล็กๆห้องเดียว ไม่ได้ขายหนังสือ ส่วนอื่นนั้นก็ถูกปรับปรุงใหม่ให้เป็นร้านที่ขายของอย่างอื่นเช่นกัน
ผมแอบมองลุงเจ้าของร้านที่ยืนมองดูร้านตัวเองอยู่
ลุงแกไม่ได้เศร้าอย่างที่ผมคิด อย่างน้อยแกก็ไม่ได้แสดงออกมา
ประวัติเอกสารสำหรับ พฤศจิกายน, 2008
ร้านหนังสือพื้นสีเขียวเก่าๆ
Posted in Uncategorized on พฤศจิกายน 26, 2008 | Leave a Comment »
หนังสือและเพลง
Posted in Uncategorized on พฤศจิกายน 13, 2008 | 10 Comments »
เอสกิโมกับแมวน้ำ ไปฝากขายที่ร้านหนังสือการ์ตูนหลังร้านดอกหญ้า สยาม ใต้โรงหนังลิโด
ราคา 69 บาท ซื้อวันนี้แถมแมวน้ำ 1 ตัว ในถุงกันน้ำและน้ำตา ยี่สิบเล่มแรก พิมพ์ด้วยกระดาษสีน้ำตาล น่าอ่าน
และ
Library in your ears อัลบั้มที่สองของวง coconut cream ฝากขายที่ร้านโดเรมี สยาม
ราคา 100 บาท 13 เพลง เหมาะสำหรับฟังเบาๆ ใกล้ๆหู
www.myspace.com/coconutnutcreamcream
ช่วยกันอุดหนุนด้วยนะครับ
เปียโน
Posted in Uncategorized on พฤศจิกายน 9, 2008 | 2 Comments »
เปียโนบางเป็นกระดาษเจ็ดสิบแกรม เธอหยิบชูขึ้นและชวนผมมอง
แสงอาทิตย์ตอนสายส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา เปียโนกระดาษส่องแสง
เธอเปิดร้านขายเปียโนเล็กๆ สร้างและขายเอง
เปียโนประหลาดที่สร้างจากวัสดุเหลือใช้ในบ้าน
เปียโนอ่างน้ำ เธอตักน้ำใส่อ่างสีฟ้า เอามือจุ่มและเล่นเพลง “ทะเลช็อกโกแลต”
เปียโนนาฬิกา เธอติดตัวโน้ตไว้ที่เข็มสั้น เข็มยาวและเข็มวินาที ต้องใช้คนเล่นถึงสามคน
และวันนี้เธอก็ตัดกระดาษและวาดรูปคีย์เปียโนลงไป เวลาเล่นเธอต้องให้ผมช่วยจับไว้
ลมแรงอาจทำให้เปียโนปลิว
ร้านเปียโนของเธอ คนนิยมแวะเข้ามาดู ลองเล่น แต่ไม่ค่อยมีใครซื้อ คนส่วนมากบอกว่าเปียโนของเธอไมได้มาตรฐาน
วันต่อมาเธอมาหาวัสดุทำเปียโนที่บ้านผมเช่นเคย (บ้านผมเป็นร้านรับซื้อของเก่า)
เราช่วยกันเลือก เธอลังเลที่จะเอา กาน้ำหรือทรัมเปตเก่ามาเป็นโน้ตตัว เร และ พจนานุกรมภาษาเยอรมัน-อังกฤษหรือร้องเท้าแตะมาเป็นโน้ตตัว ซอล ชาร์ป เราเลือกกันจนเหนื่อยมานั่งพักที่สนามหลังบ้าน เธอมองขึ้นไปบนฟ้าแล้วก็เปรยว่าอยากได้เมฆก้อนนั้นมาทำเป็นเปียโนจัง
พรุ่งนี้เรากะจะไปหาบันไดยาวปีนกัน แต่ยังไม่รู้ว่าจะไปยืมที่ไหนดี
