เครื่องเล่นเพลง

ที่บ้านมีเครื่องเล่นซีดีอยู่เครื่องหนึ่ง
ใช้ฟังเพลงมาตั้งแต่สมัยที่พอจะมีเงินซื้อซีดีฟังได้ ประมาณเกือบสิบปีที่แล้ว
ช่วงหลังเขาค่อนข้างเอาแต่ใจตัวเอง
บางทีก็ไม่เล่นเพลงบางแผ่น
อาการนี้ ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นเฉพาะแผ่นปลอมที่ไม่เล่น
หลังๆ แผ่นจริงก็ไม่เล่น
หลายครั้งที่ซื้อแผ่นใหม่ๆ อยากฟัง เขาก็ไม่ยอมเล่น
บีเทิร์ล เล๊ต อีต บี ไม่ยอมเล่น
เบลแอนด์เซบาสเตียน ปกสีเหลือง ก็ไม่ยอมเล่น
หรือเขาอยากให้เราใส่แผ่นเก่าๆที่เคยเล่นบ่อยๆ สมัยก่อน
สมอลรูม ศูนย์ ศูนย์ สอง
บัวหิมะ ชิทแตก
อวสานเซลแมน
เพลงของวันวาน

Read Full Post »

วิดีโอเก่า

ช่วงเวลาปีนั้น มีทั้งสุขและเศร้า

Read Full Post »

บึง ที่เงียบที่สุดในโลก

มีบึงโผล่ขึ้นมาหลังบ้าน บึงกว้างขนาดห้องสมุดเล็กๆ
บึงขุ่น สีคล้ำ สะท้อนภาพท้องฟ้ากลายเป็นสีเทา
ไม่มีกลิ่น แม้ดูด้วยตาจะเหมือนน้ำเน่า
ไม่นาน ท้องฟ้าก็เริ่มเป็นสีเดียวกับภาพท้องฟ้าในบึง
ฝนเริ่มตก ผมถอดเสื้อและรองเท้าออก โดดลงไปในบึง
ดำลงไปดูว่าบึงลึกเท่าไหร่
มองดูฟ้าฝนผ่านสายตาของบึง เหมือนฝนตกลงมาช้ากว่าความเป็นจริง
ฝนหนึ่งหยดลงบนบึง ทำให้น้ำกระเพื่อมเป็นวงหลายล้านวง
ผมน่าจะกลัวว่าบึงจะทำอันตรายผม แต่เปล่าผมไม่ได้กลัว
บึงเหมือนเด็กหญิงคนนั้นในนวนิยายเรื่องนั้นของนักเขียนคนนั้น
ที่เคยอ่าน
ในบึงนี้เงียบที่สุดในโลก
กว่าเสียงจะเดินทางมาถึง ผมก็คงจากโลกนี้ไปแล้ว

Read Full Post »

ตรงนั้น

จำได้ว่ามีห้องแสดงศิลปะเล็กๆ อยู่บนชั้นบนสุด
ของตึกนั้น เคยแสดงทั้งภาพถ่าย ภาพวาด และงานที่เราไม่สามารถจัดประเภทได้
เพราะช่วงนั้นทำงานอยู่ถนนข้างๆจึงเดินไปดูตอนพักกลางวันได้
หลายปีผ่านหลังจากออกจากงานตรงนั้นก็ไม่ได้เดินทางไปแถวนั้นอีก
ได้ยินมาว่าตึกนั้นถูกทุบทิ้งไปแล้ว ทำเป็นคอนโดมีเนียม

Read Full Post »

โลก

ผมไปๆมาๆอยู่ระหว่างสองโลก
นั่นทำให้บางทีของใช้ของผมก็หายไปไม่รู้อยู่ที่ใด
ที่เปิดขวด ร่ม ซีดีเพลงโปรด
ผมไม่แน่ใจว่าผมเก็บไว้ที่ไหน
กันแน่ระหว่างโลกสองใบนั้น

Read Full Post »

เมืองติดทะเล

กลิ่นทะเลที่เมืองนี้ทำให้นึกถึง เมืองติดทะเลอีกเมืองหนึ่งที่เคยเดินทางไปเมื่อหลายปีก่อน
จะว่าไป ระหว่างนั้นก็ไปทะเลมาหลายที่ แต่แปลกที่ไม่ได้นึกถึงเมืองนั้นเหมือนครั้งนี้
ผมบอกเพื่อนที่เดินทางมาด้วยกันว่า ขอแยกกันตรงนี้ พวกเขาก็ไม่ว่าอะไร ผมเดินเล่นในเมือง
ขณะที่พวกเขาขึ้นเรือไปเกาะ
เมืองเป็นเส้นตรง สองฝั่งเป็นอาคารสูงไม่เกินสองชั้น ฝั่งหนึ่งติดทะเล อีกฝั่งติดเนินเขา
ผมเดินไปเรื่อยๆ แวะร้านข้างทางบ้างบางที พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน ผมไปอยู่ที่หาด
คืนนี้คงจะนอนริมหาด หาดที่เป็นหินก้อนเล็กๆกลมๆ คืนนี้ก็คงเดินไปๆมาๆระหว่างร้านสะดวกซื้อที่เปิดทั้งคืน มองทะเลในความมืด และเวลาเช้าก็คงนอนไปบนหาดที่เป็นหิน มองฟ้ายามเช้า
เหมือนเป็นเพดานห้องนอน คงจะเป็นอย่างนั้น
คิดว่าคงจะเป็นอย่างนั้น
.
มันเป็นเรื่องจริงและมีหลักฐานพิสูจน์
เรื่องที่เธอจากพวกเราไปแล้ว ผมก็ไปงานศพเธอมา
แต่เพราะว่าเราไม่ได้เจอกัน บางทีก็รู้สึกว่าเธอยังไม่ได้จากพวกเราไปหรอก
แค่ไม่ได้เจอกันมากกว่า ผมเลือกที่จะจำแบบนี้
.
ผมปวดหัว พยายามคิดว่า
ปวดแบบไหน คิดไม่ออก
ปวดหัวมาก
.
เรือของกรมประมง
มีอุปกรณ์ไฮเทค
ประเภทที่เราไม่รู้จัก มากกว่า40ชนิด
ที่มีเสาอากาศยื่น ดวงไฟประหลาด และก็มีที่นกเกาะไปไหน
ส่วนที่ชอบคือ ห้องที่มีม่านสีชมพูปิดอยู่ น่าเข้าไปนอน
.
“…” นั่นไม่ใช่ชื่อของผม แต่พวกเขาเรียกผมเช่นนั้น
ทุกคนเรียก นั่นจึงกลายเป็นชื่อของผมโดยปริยาย
.
เราไม่ควรอ่านหนังสือทันทีที่อาบน้ำเสร็จ
เพราะน้ำบนหัวอาจหยดลงบนหนังสือก็ได้
“แล้วทำไมไม่เช็ดหัวให้แห้งล่ะ” เธอถาม
.
เวลานั้น ทะเลยังไม่ตื่น และกำลังฝันร้าย

Read Full Post »

คอลัมน์

และตอนนี้เขาก็เริ่มได้เขียนคอลัมน์เล็กๆลงในนิตยสาร
คอลัมน์ที่ใครเขียนก็ได้ ไม่มีเขาก็มีคนอื่นเขียน
ไม่มีดีหรือเลวไปกว่ากัน
แต่นั่นก็พอให้เขามีความสุข
นิตยสารสองร้อยกว่าหน้า มีบรรทัด ประโยค คำของเขา
วางอยู่ สงบนิ่ง
คอลัมน์ที่ไม่มีรูป ไม่มีการจัดวางที่พิเศษ ไม่ได้อยู่ในหน้าประเภทที่เปิดโดยไม่ตั้งใจแล้วจะเจอ

Read Full Post »