เขามาฝากหูไว้ที่ผมอีกเช่นเคย
ผมคิดว่าคราวนี้ก็คงประมาณสองสามสัปดาห์เหมือนทุกครั้ง
แต่เปล่า เขาบอกว่าจะฝากไว้นานกว่านั้น
เมื่อคุณฝากหูไว้ทีผม คุณไม่ได้ยินเสียงใดๆอีกต่อไป ตราบใดที่หูของคุณอยู่กับผม
ผมจะดูแลหูของคุณอย่างดี จะพาออกไปเดินเล่นในป่า ฟังเสียงลำธาร ตอนกลางคืนก็จะพาออกมาดูดวงดาว ห่มผ้าให้หูของคุณอย่างดีไม่ต้องกลัวว่าหูของคุณจะไม่สบาย
เมื่อถึงเวลาคุณก็มารับหูของคุณกลับไป คุณก็จะได้ยินเสียงทุกอย่างเหมือนเดิม
นั่นเป็นกฎที่ผมต้องพูดอย่างนี้กับลูกค้าทุกครั้ง
สีหน้าของเขาไม่สู้ดีนัก
ผมยื่นผ้าสะอาดสีขาวเพื่อรองรับหูทั้งสองของเขาและเก็บไว้
และเขาก็เดินออกไปโดยไม่ย้อนกลับมาอีกเลย
นี่ไม่ใช่หูคู่แรกที่ถูกปล่อยทิ้งไว้กับผม
หูที่ถูกทิ้ง ผมพยายามเอาไปติดไว้ที่อื่นๆ
ที่ต้นไม้ ในลำธาร บนภูเขา ติดไว้ได้ไม่นานก็หลุด ดูเหมือนพวกเขาจะไม่ต้องการหู
ผมจึงต้องดูแลหูที่ถูกทิ้งเหล่านั้น
ถ้าถอดเสื้อดู ข้างหลังผมก็จะมีแต่หูเกาะอยู่ เกือบจะไม่มีที่ว่างแล้ว
ในโพรงจมูก ในช่องปาก ใต้ฝ่าเท้า
จะมีก็แต่วันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผมจะพอมีเวลาพาพวกเขาไปเล่นน้ำทะเล
พาหูไปเล่นน้ำทะเล นำ้ก็เข้าหูอะดิ
อ่านแล้วนึกถึงหนังเรื่อง THE RING FINGER (2005, Diane Bertrand) ที่มีบริษัทรับจัดเก็บสิ่งของแห่งความทรงจำที่อยากลืมของผู้คนหรืออะไรทำนองนี้
คิดแล้วน่ากลัวถ้ามีหูติดตามตัวของเราบ้าง
คงหูอื้อน่าดู( 5555 )