Posted in Uncategorized on กรกฎาคม 22, 2009 | 8 Comments »
ThirdClassCititzen’s Party
Willam Warren Library
17.07.09
นั่นเป็นการแสดงสดครั้งแรกของวง เรายังซ้อมกันไม่ดีนัก และเรื่องซาวน์เช็คก็ยังมีปัญหา
ซ้อมครั้งแรก หลังจากที่โบกลับมา เริ่มต้นอย่างไม่ค่อยเข้าที่เข้าทาง เราไม่ได้เล่นดนตรีด้วยกันกว่าสองปี รวมถึงผมไม่ได้มาบ้านโบกว่าสองปีเช่นกัน เด็กที่บ้านโบโตเร็วอย่างน่าตกใจ แต่ตัวบ้านทุกอย่างเหมือนไม่ได้เปลี่ยนไป โบบอกว่าช่วงนี้ไม่ได้ดูอะไร ไม่ได้ฟังอะไร ส่วนผมตั้งแต่ทำงานประจำ พลังการสร้างสรรค์ก็หมดไป เราเล่นเพลงที่จะใช้เล่นไปสองรอบ ยังไม่ดีขึ้น
ลองเปลี่ยนไปนั่งตรงหน้าต่างข้างๆเครื่องซักผ้า ฝนก็เริ่มตก เวลามองไปที่ท้องฟ้า เหมือนท้องฟ้าจะดึงเราสองคนกลับมา และอะไรๆก็เริ่มเข้าที่เข้าทางมากขึ้น
ถ้าโบไม่กลับมาช่วงนี้ ก็คงเล่นเพลงที่ไม่มีคนร้อง เป็นเพลงที่มีเสียงกีต้าร์กับเสียงเปิดหนังสือ
เพลงโล่งๆเหมือนสมุดเปล่ามีแต่บรรทัด โบกลับมาสักพัก ผมถึงนึกขึ้นมาได้ว่าชวนโบมาเล่น ด้วยกันดีกว่า เวลาไม่มากนัก เราซ้อมกันครั้งที่สองหลังซาวน์เช็ควันที่จะเล่นจริง เรามานั่งที่ระเบียงชั้นสาม มองท้องฟ้าเช่นเคย ท้องฟ้าเวลาเย็น เราตกลงกันจะใช้เสียงเพื่อนๆ จากเทปเก่าตอนเราไปเที่ยวทะเลกันตอนปีหนึ่งในช่วงกลางของเพลง ไม่รู้ว่าพวกเราจะมาดูกันบ้างหรือเปล่า
วงเราเล่นเป็นวงแรก ห้องสมุดที่เล็กลงไปอีก ไม่มีท้องฟ้าให้เรามอง มือผมสั่นอีกแล้ว ทุกครั้งที่ต้องเล่นต่อหน้าคนดู ในความมืด ผมนั่งบนเก้าอี้ที่มีขนสีแดง นั่นทำให้ตอนลุกขึ้นหลังผมเปื้อนสีแดง ผมจมลงไปทั้งตัวเหลือแต่มือสองข้างชูกีต้าร์ขึ้นเหนือเก้าอี้ โน้ตบางตัวไม่ได้เล่น เวทีเล็กนิดเดียว ระหว่างผมกับโบถูกกั้นด้วยป่าดงดิบแต่ก็ยังพอมองเห็นกันได้ โบหยิบหนังสือเล่มที่ชอบออกมาจากชั้นหนังสือ [...]
Read Full Post »
Posted in Uncategorized on กรกฎาคม 10, 2009 | 6 Comments »
ใครสักคนในบ้านคงให้เธอมาอ่านหนังสือให้ผมฟัง
เธอจะเป็นคนเลือกหนังสือเอง ส่วนมากเป็นนวนิยายเก่าๆ
เธอจะอ่านออกเสียงให้ผมฟัง อ่านไปได้หนึ่งหน้าเสียงก็จะเงียบไป
เธอไม่ได้หลับเพราะผมยังได้ยินเสียงเปิดหนังสือเบาๆ
สักพักเธอก็จะอ่านต่อเองแต่ว่าเป็นหน้าที่เท่าไหร่ไม่รู้
ผมไม่เคยเข้าใจเรื่องทั้งหมดเลยของนวนิยายแต่ละเรื่องที่เธออ่าน
เธออ่านไปสองสามร้อยเล่ม หมดนวนิยายก็ไปเป็นเรื่องสั้น งานแปล
วิธีอ่านก็ยังเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง แรกๆผมก็คอยบอกเธอว่าคุณลืมออกเสียง
เธอก็ขอโทษและอ่านออกเสียงต่อ สักพักเธอก็กลับไปอ่านในใจอีก
แต่ผมก็ไม่ได้รู้สึกเดือดร้อนอะไร เสียงเปิดหนังสือ เสียงนกร้องข้างนอก เสียงที่เธอขยับตัว
หลังๆ ผมจึงปล่อยให้เธออ่านในใจอยู่อย่างนั้นต่อไป
Read Full Post »
Posted in Uncategorized on กรกฎาคม 4, 2009 | 4 Comments »
ระยะหลังเธอดูเย็นชากับผม จะไม่พูดอะไรจนกว่าผมเอ่ยปากก่อน
ตาเหม่อลอย ไปทางอื่น ถึงจะมองผมก็เหมือนมองทะลุผมไปข้างหลัง
และผมก็พบซิปอยู่กลางหลังเธอในคืนหนึ่งที่เธอนอนหันหลังให้
คืนนั้นผมไม่กล้าเปิดซิปนั้นออก
คืนต่อมาผมรวบรวมความกล้าดึงซิปนั้นลงช้าๆ
เสียงซิปเหมือนเสียงคนเอาเหล็กปลายแหลมขูดไปบนพื้นปูน
ผมดึงซิปเธอจากท้ายทอยลงมาถึงเอว
ผมเอาหัวยื่นเข้าไป ข้างในค่อนข้างมืด
สองข้างทางเป็นต้นไม้ ผมเดินตามทางเดินไปพบบ้านไม้หลังเล็กเปิดไฟสีเหลืองอยู่
ผมมองเข้าไปเธอกำลังนั่งอ่านหนังสืออย่างมีความสุข
ผมกลับออกมารูดซิปปิดเหมือนเดิม
วันนั้นผมนอนไม่หลับ
เช้าตื่นมาเธอยังเย็นชา และไม่พูดอะไรหากผมไม่เป็นฝ่ายพูดกับเธอก่อน
ตกกลางคืน ผมรูดซิปเข้าไปหาเธอ ไปมองใบหน้าที่มีความสุขของเธอ
นอกจากอ่านหนังสือ บางทีเธอก็ทำสวน บางทีเธอก็ทำอาหาร ผมคิดถึงกลิ่นและรสชาติอาหารที่เธอเคยทำ บางวันเธอออกไปเดินป่าลำพัง ผมแอบเดินติดตามอยู่ห่างๆ
กลางวัน ผมอยู่กับเธอที่ไร้อารมณ์และความรู้สึก
กลางคืน ผมพบเธอที่มีความสุขแต่ก็ได้มอง
มันเริ่มเป็นอย่างนี้ตั่งแต่เมื่อไหร่กัน
Read Full Post »
