สนามเทนนิสวันนี้ปราศจากผู้คน
เพราะฝนตกหนักเหลือเกิน ตกหนักจนน้ำเจิ่งนอง
ฟ้าสีเทาทะมึน เหมือนผ้าห่มขนสัตว์ผืนใหญ่ปกคลุม
ห้องธุรการว่างเปล่า เครื่องปรับอากาศถูกเปิดทิ้งไว้
ผู้ดูแลอาจอยู่ในห้องใดห้องหนึ่ง หรือว่าออกไปทำธุระข้างนอก
อัฒจันทร์เปียกชุ่มไปด้วยน้ำ ใครบางคนลืมหนังสือวางทิ้งไว้
ลูกเทนนิสตกอยู่ลืมเก็บ สภาพเหมือนลูกแมวเปียกน้ำ
ในรัศมี 10 กม.รอบๆสนามเทนนิสแห่งนี้แทบจะไม่มีการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิต
ฝนตกต่อไปอีกหนึ่งสัปดาห์ เมืองทั้งเมืองก็แทบไม่มีการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิต
เหมือนว่าเสียงฝนเป็นเสียงเดียวที่เรารู้จัก
พฤศจิกายน 10, 2011 ที่ 3:54 am
น้ำก็ไม่เว้นสนามเทนนิส
ตอนเด็กๆมีช่วงนึงที่ต้องซ้อมเทนนิสตลอดปี
แล้วพอถึงหน้าฝน ก็ต้องกวาดสนามบ่อยๆ สนุกมาก
(ตอนเด็กๆเคยอิจฉาคนเช็ดการจกรถที่ป้ำน้ำมัน เพราะมันดูน่าเล่นดี สุดท้ายพอได้ใช้เครื่องมือทำนองนี้บ้าง ก็เลยสมใจ)
แต่อาจทำกับบอลที่เหมือนลูกแมวเปียกน้ำรุนแรงไปหน่อย
เพราะต้องปาแรงๆ อัดพื้นอัดผนัง ให้มันเปียกน้อยลง
อ่านเรื่องนี้แล้วทำให้คิดถึงตอนนั้นเลยล่ะ
ธันวาคม 8, 2011 ที่ 7:15 pm
ลูกแมวเปียกน้ำต้องหันมาค้อนควับแน่นอน
ปล.คิดถึงนะครับ เหมือนเราไม่ได้คุยกันนาน
ธันวาคม 30, 2011 ที่ 5:59 pm
: ) เช่นกัน