เรื่องสองสามเรื่องที่ว่า

เรื่องสองสามเรื่องที่ว่า
มีชีวิตอยู่ข้างในหัว
เวลาที่เราว่างๆ มันก็จะผลัดกันออกมา
คลอเคลียให้เรานึกถึง
เรื่องสองสามเรื่องที่ว่า
มีบรรยากาศ สภาพแวดล้อมที่แตกต่างกัน
มีบุคคล สถานที่ที่แตกต่างกัน
ไม่มีเนื้อเรื่อง ไม่มีบทสนทนา
มีเพียงท่วงท่า การเคลื่อนไหว
เราจะลูบหัวเรื่องสองสามเรื่องนั้น
และมันก็จะจ้องมองกลับมาเหมือนว่าจะพูดอะไร

ภูเขาไฟ กับ ภูเขาหิมะ

ผมตั้งชื่อให้กับลูกชายกับลูกสาวว่า
ภูเขาไฟ กับ ภูเขาหิมะ

ภูเขาไฟเปลี่ยนชื่อตัวเองตอนเรียนมัธยมปลาย
เปลี่ยนเป็นชื่อใหม่ที่ผมเรียกไม่ถูกนัก

ภูเขาหิมะใช้ชื่อนี้จนผมตาย เธอค่อยเปลี่ยนชื่อ
เป็นชื่อที่งดงามอีกชื่อหนึ่ง

แปซิฟิก

แมวคงจับฉลากได้ตั๋วเครื่องบิน
ได้ไปเที่ยวแถวหมู่เกาะแปซิฟิก
หนังสือแนะนำสถานที่ท่องเที่ยว
หมู่เกาะแปซิฟิกวางอยู่บนชั้นเมื่อวันก่อน
วันนี้ไม่อยู่แล้ว หนังสืออีกสองสามเล่ม
รวมทั้ง 2001 จอมจักรวาล เล่มโปรด
แมวคงหยิบไปอ่านระหว่างพักอยู่ที่นั่น
แมวออกเดินทางไปแล้ว
ไม่รู้จะกลับมาอีกหรือไม่
แมวไม่บอกลาสักคำ

ผมยังติดอยู่ที่สถานีเดิม

ผมยังติดอยู่ที่สถานีเดิม
ทั้งๆที่คนอื่นเดินทางออกไปแล้ว
เราลงสถานีเดียวกันที่นี่เมื่อสิบปีก่อน
พวกเราใช้เวลาด้วยกันหลายปีทีเดียว
ก่อนที่จะมีใครบางคนเริ่มเดินทางต่อไป
จนสุดท้าย เหลือผมคนเดียว
สถานีอ้างว้าง ผมมองพวกเราคนแล้วคนเล่า
ขึ้นรถไฟเดินทางออกไปลับตา

ใช่ว่าผมไม่รู้วิธีซื้อตั๋ว หรือไม่ทราบว่าห้องขายตั๋วอยู่ทิศไหน
เพียงด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง ผมไม่อาจหยิบตั๋วขึ้นมาเพื่อขึ้นรถไฟต่อไปได้
เหตุผลที่คนอื่นฟังแล้วอาจหัวเราะ ผมจึงอยู่สถานีเดิมต่อไป

ภาพพวกเราสมัยก่อนยังคงติดอยู่ที่บอร์ดประชาสัมพันธ์
เพลงเก่ายังเปิดกระจายเสียงตามเวลา
ผมนั่งอยู่บนม้านั่งอ่านหนังสือเล่มเก่า บางทีก็เดินเล่นในสถานีเผื่อว่าจะพบใคร
คงมีแต่พนักงานทำความสะอาดคนเดียว
ผมชอบคุยกับเขานะ แม้เขาจะไม่ชอบตอบอะไร

เทนนิส

สนามเทนนิสวันนี้ปราศจากผู้คน
เพราะฝนตกหนักเหลือเกิน ตกหนักจนน้ำเจิ่งนอง
ฟ้าสีเทาทะมึน เหมือนผ้าห่มขนสัตว์ผืนใหญ่ปกคลุม
ห้องธุรการว่างเปล่า เครื่องปรับอากาศถูกเปิดทิ้งไว้
ผู้ดูแลอาจอยู่ในห้องใดห้องหนึ่ง หรือว่าออกไปทำธุระข้างนอก
อัฒจันทร์เปียกชุ่มไปด้วยน้ำ ใครบางคนลืมหนังสือวางทิ้งไว้
ลูกเทนนิสตกอยู่ลืมเก็บ สภาพเหมือนลูกแมวเปียกน้ำ
ในรัศมี 10 กม.รอบๆสนามเทนนิสแห่งนี้แทบจะไม่มีการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิต
ฝนตกต่อไปอีกหนึ่งสัปดาห์ เมืองทั้งเมืองก็แทบไม่มีการเคลื่อนไหวของสิ่งมีชีวิต
เหมือนว่าเสียงฝนเป็นเสียงเดียวที่เรารู้จัก

น้ำท่วม

หนังสือโบราณเล่มนั้นเขียนเกี่ยวกับน้ำไว้อย่างละเอียด
เขียนโดยปราชญ์โบราณที่มีชีวิตอยู่ในอดีต
ใครคงเปิดอ่านและลืมปิด น้ำจึงได้ไหลทะลักท่วมห้องสมุด
ทำให้หนังสือหลายเล่มจมน้ำตาย และหนังสือเกี่ยวกับปลา
หลายเล่มว่ายออกไปข้างนอกไม่กลับมา
เราใช้เวลาหลายสัปดาห์ช่วยกันทำความสะอาด
และออกไปตลาดเก่าเพื่อหาซื้อหนังสือเล่มใหม่เข้ามาแทน

8เปื้อน 02

8เปื้อนเล่มสองออกแล้ว ‘เซ็กซ์’
หนังสือที่อ่านแล้วฝันร้าย )

หมายเหตุ : เราเขียน เมืองใหม่, สถานีที่อยู่ระหว่างสถานีหนึ่งกับอีกสถานีหนึ่ง

8เปื้อน 01

8เปื้อน 01 ‘เหยื่อ’
รวมเรื่องสั้นบรรณาธิการโดยคุณอุเทน มหามิตร ร่วมด้วย
วิวัฒน์ เลิศวิวัฒน์วงศา, นฆ ปักษานาวิน, ดวงพร ปฏิปทาพาณิชย์, อดิศักดิ์ ด่านพิทักษ์,ทศพล บุญสินสุข, เฮีย, i8

คุณลุงคนนั้นให้แมวผมมาหนึ่งตัว ลุงบอกว่ามันชื่อแมวอาถรรพ์…
จาก นิทานก่อนนอน
เรื่องสั้นๆ เรื่องหนึ่งโดย ทศพล บุญสินสุข

ปลา

เขาชวนผมออกไปตกปลาที่ทะเลสาบ
ตอนบ่ายของวันหยุด รถของเราสองคนวิ่งไปตามถนน
สองฝั่งเป็นทุ่งหญ้า ไม่ก็ทุ่งนา
ฟ้าวันนั้นสีฟ้าสดใส และเมฆก็ขาว
บนสนทนาเดิมๆของพวกเรา เรื่องราวเก่าๆที่ชอบคุยกัน
ระหว่างทางในรถยนต์ เราพูดกันเรื่อยเปื่อย
แต่พอถึงที่ทะเลสาบ ก็เป็นเวลาของความเงียบ
ความเงียบที่ทำให้เรารู้สึกถึงการพักผ่อน
เราสองคนเหมือนเป็นสถานที่พิเศษของกันและกัน
แม้ว่าเราจะเดินไปในทิศทางชีวิตที่แตกต่างกัน
พบเจอผู้คนต่างกัน เติบโต โดนทำร้าย เปลี่ยนแปลงไปในแบบไหนก็ตาม
เมื่อเรามาพบกัน มันก็จะกลายเป็นว่าเราสองคน เด็กหนุ่มเพ้อฝันสองคนอยู่ด้วยกันเสมอๆ
เราตกไม่ได้หรอก ปลาน่ะ
เขาชวนผมว่ายน้ำ เราถอดเสื้อผ้าออกเหลือกางเกงตัวเดียวกระโดดลงไปในทะเลสาบ
ว่ายไปมาเหมือนว่าเราเป็นปลา ในบางจังหวะผมกลัวขึ้นมาว่าเขาจะว่ายไปไกล
เกินกว่าที่ย้อนกลับมา เขาหายไปสักพักทิ้งให้ผมลอยคอลำพัง กว่าสิบนาทีเขาโผล่ขึ้นมา
และยิ้มให้ผมเหมือนเดิม เราขึ้นมาจากน้ำนั่งพัก
เมฆเคลื่อนไปอย่างช้าๆบนฟ้านั่น ผมชวนเขาไปกินข้าวเย็นที่บ้านเหมือนเคย
เขาบอกว่าวันนี้ต้องรีบไปเมืองอื่นต่อ แล้วเขาก็ขับรถมาส่งผมที่บ้าน
โบกมือลา พระอาทิตย์ตกดินลับตาไป ชีวิตของพวกเราหมดลงไปอีกหนึ่งวัน

เด็กหญิง

เด็กหญิงซ้อนจักรยานของแม่
โบกมือซ้ายเหมือนจะขอทาง
ซักพักเปลี่ยนเป็นโบกมือขวา
และต่อมาโบกทั้งมือซ้ายและมือขวา
ภาพที่เห็นเหมือนเธอกำลังโบยบินไปตามถนน
ถนนที่เต็มไปด้วยรถยนต์และฝุ่นควัน